When you look at me what do you see?
I am a human body,
A monument to all who came and went before me
I am not a lesion
I am not a sore
I am NOT a red ribbon..
Worn to remember
Every person that lives and fights.
in this silent, deadly war.
I am a VIRUS, rarely seen
because I hide in people like you
AND in people like me
When you look at me what do you see?
Am I Healthy? Invincible? Vital?
or am I Hopeless? Invisible? Vulnerable?
Look closely -
What do you see?
Sickness? Sadness?
Another number added to a number
NOW too vast to count? (pause)
A victim? A product?
A stranger... stigmatized by disease?
NO,
I am a person just like you
A person, with HIV
I am NOT the story or the statistic
or the assumptions the world has used to define me
I am preventable, I am manageable
But, I am still a disease...
Spreading hour by hour.
week after week after week
HIV infects friends, families and foes alike.
Not always their bodies,
but it will eventually grip each of their minds.
And until there is a cure
In every mind it will reside
To remind us all ALL
that HIV could look like you
or me.
Camouflage doesn't prevent casualties.
It just hides the enemy.
Let us ALL Find the Human In the Virus
For Hope Is Vital
in the battle against HIV.
When you look at me,
What do you see?

Afrikaans Translation: Zandra Bezuidenhout

As jy na my kyk, wat sien jy?

Ek is 'n menseliggaam,

'n monument vir almal voor en na my.

Ek is nie 'n letsel nie.

Ek is nie 'n seerplek nie,

Ek is NIE 'n rooi strikkie wat jy dra om te dink aan elkeen wat leef en veg in hierdie stil, dodelike oorlog nie.

Ek is 'n virus wat mens selde sien omdat ek wegkruip in mense soos jy

EN in mense soos ek.

As jy na my kyk, wat sien jy?

Is ek gesond?

Onoorwinlik?

Lewenskragtig?

of sonder hoop?

Onsigbaar?

Kwesbaar?

Kyk mooi?

Wat sien jy?

Siekte?

Hartseer?

Net nog 'n syfer, en nog een, (pouseer) NOU reeds te veel om te tel?

'n Slagoffer?

'n Produk?

'n Vreemdeling gestigmatiseer deur 'n siekte?

NEE, ek is 'n mens net soos jy,

'n mens met VIGS.

Ek is nie die storie of die statistiek nie, ook nie die aannames waarmee die wreld my tipeer nie.

Ek is voorkombaar,

ek is beheerbaar,

maar ek is nog steeds 'n siekte wat van uur tot uur versprei,

week,

na week,

na week.

VIGS tref vriende en familie,

sowel as vyande;

nie altyd net hul liggame nie,

maar uiteindelik tas dit die gees aan.

En totdat daar 'n geneesmiddel kom,

sal dit in ons almal se gedagtes sluimer om ons ALMAL te herinner dat VIGS soos ek of jy kan lyk.

Kamoeflering voorkom nie dat ons getref word nie;

dit steek maar net die vyand weg.

Kom ons ontdek

ALMAL wat die virus menslik maak,

want hoop is van lewensbelang in die stryd teen VIGS.

As jy na my kyk,

wat sien jy?